Techniekonderwijs, buiten de lijntjes kleuren?

zaterdag 19 oktober 2013 19:32

Techniekonderwijs bestaat uit duurzame en actuele kennis. De eerste kan goed door het reguliere onderwijs geleverd worden. De tweede verandert elk jaar en hiervoor is samenwerking met het bedrijfsleven noodzakelijk. Of je zet direct docenten uit de praktijk in.

Binnenkort wordt de tweede constructeursdag gehouden. De Constructeur blikt vooruit: "Ontwerpers en constructeurs zijn bij uitstek degenen die ideeën werkelijkheid en beloftes waarmaken. Maar welke beloftes zijn er eigenlijk voor de toekomst?". Laatstejaars van de TU Delft zullen aan het woord komen en laten zien hoe zij naar de toekomst en het vak kijken.

Dat vind ik een interessante gedachte: niet de docenten vertellen over de toekomst van het vak, maar juist de studenten! Ik las in het verslag van de eerste constructeursdag de oproep om kinderen niet te leren om binnen de lijntjes te kleuren. Maar als het toch moet, laat ze dan zelf de lijntjes trekken. Het onderwijs zou niet inspirerend, maar te belerend zijn.

Dat brengt mij bij het seminar dat ik onlangs met een collega organiseerde. We spraken over het Techniekpact, een van de vele stimuleringsprogramma's van de overheid om techniek hoger op de agenda te krijgen. De deelnemers bestonden uit bestuurders uit opleidingsland, het bedrijfsleven en managers van onder meer Centra voor Innovatief Vakmanschap. Daar kwam al snel op tafel dat de afstemming tussen vraag en aanbod moeilijk is. Het ritme van opleidingen heeft een kadans van meerdere jaren, terwijl bij bedrijven vaak per kwartaal wordt gestuurd. Probeer dan maar eens samen iets te ontwikkelen dat langdurig blijft staan. 

De oplossing lijkt te liggen in de scheiding van duurzame kennis en actuele kennis. De eerste blijft decennia lang ongeveer gelijk en is voorwaardelijk voor de tweede, die per jaar bijgesteld moet worden. De duurzame kennis kan daarom prima door het onderwijs gegeven worden. De meer dynamische actuele kennis moet in samenwerking met het bedrijfsleven worden ontwikkeld.

Ook dat zal niet gemakkelijk gaan. Schaf als school maar eens een deel van je vaste programma af en - nu komt het moeilijkst - ga dat dan maar eens invullen met een partij van buiten het onderwijs. Dit vergt focus, vasthoudendheid en tijd. 

Hoewel wij al bijna 75 jaar bestaan, lopen wij met het Hoger Technisch Insituut toch voor op deze ontwikkeling. Onze docenten werken dagelijks in de praktijk en kunnen zo de duurzame kennis direct van actualiteit voorzien. En bovendien werken onze studenten in diezelfde praktijk, dus zij brengen ook weer de duurzame kennis in de actualiteit in. Ik denk dat wij een heel mooi voorbeeld zijn voor de vraagstukken waar de onderwijssector mee kampt. 

« Terug